1 Nis 2010

Bilmiyorum.

Yazar: Secde_Gulleri | Kategori: İsmail BİLİR [Secde_Gulleri], Yazar ve Yazıları

Bilmiyorum.

    Gidişini yazmak ne zormuş. Acımı kağıda dökmek istiyorum. Derkenar duygular içinde seni sayıklıyor, hayatın toz pembe yüzünde sana ağlıyorum. Yazmak için değil, ağlamak için yazıyorum. Hem yazıyor hem ağlıyorum.

Bilmiyorum.

    Uzaklardasın. Sana koşmak, gökkuşağı renkleri içinde. Rüzgarların yaprakları okşaması gibi. Havada uçuşan  kuşlar gibi özgürlük adına kanat çırpmak istiyorum. Özlem deryalarındayım. Can yeleğimdin. Sensizim, sensizken boğuluyorum.

Bilmiyorum.

     Asude bir dille, uzlete çektim ruhumu. Yalnızlığın resmini çiziyorum. Duvarlar siyah. İçimde bir boşluk. İnsanlar üstüme üstüme geliyor. Kaldırımlarda, geceleri duyulan ayak sesleri, içimde yankı buluyor. Biliyor musun? Sensizliğin içimde oluşturduğu boşluktayım. Tut ellerimi! Düşmek üzereyim.

Bilmiyorum.

    Ama sen biliyorsun. Sana dokunmak, varlığını solumak hülyalarına daldım. YORGUN bir bedenin acı feryatları içinde kaldım. Tükenmez umutlarım tükendi. Sabr taşım kırıldı. Kalbim tuz buz halde. İçimde kırılmış bir ayna. Kırgınım. Soğuk iklimlerin ayazları vurdu çiçeklerimi. Kardelenler gibiyim. Hep bahara özlemim. Baharımsın. Özlem duyduğum baharsın.
 

Bilmiyorum.

    Bu bedeni terk edecek bir teni taşıyorum. An’lar geçer gider, bir sen gitmezsin. Haftalar, aylar hanımı ezer geçer, bir sen geçmezsin. Yıllar, geri de bıraktığım bir çuval sensizlik. Sensiz geçmeyen zaman püsküllü bir bela. Ayrılık acısı çalıyor kapımı. Karşımda yokluğun var. Bir sensizim, sensizken sessizim.

Bilmiyorum.

     Eskimiş, harabe yığınları arasında biçareyim. Yolunu kaybetmişler gibi arıyorum. Yandım, ateşlerde kaldım. Nasıl anlatmalı? Ne yazmalı? Ne aşk bu ne sevgi. İkisi arasında gidip gidip gelmeli. Duygularımı nedamet ateşi sarmış. Sancıların pençesinde kıvranmak düştü payıma. Kıvrandır, süründür ruhumu. İsyan çığlıkları ile bas mekanımı. Sustur lisanımı.

Bilmiyorum.
 
    Gözlerin gözlerimde. Şimdi ise yoksun. Ne bir beşer ne bir nefessin. Tarifi imkansız, rüzgarlar gibi esersin. Yazılması bir başka. Gönüllere demir atarsın. Limanından kalkar sevgi gemisi. Sevda yüklü gemine al beni. Yalnızlığımı gör, şefkatli kollarına sar beni.

Bilmiyorum.

    Yoksun. Kuşlar gibi gönlümden uçtun. Kanadım kırık. Acıymış ayrılık. TESELLİM yalnızlık. Istırap lodosları kuşattı hanımı. Özlem duyguları içinde zilzalları yaşıyorum. Ellerimde bir dua. Semalar yağsın üstüme. Deryalar kabarsın, dağlar devrilsin üzerime. Ezileyim, büzüleyim, sızılar, acılar içinde gezineyim. ACIMI bir sen bil. SANCIMI bir sen gör. Hak ettiğim cezana razıyım. Ruhumu senden ayrı gören yalnızlıkla yargıla. Sensizliği zikreden dilimi, lâl zincirleri ile bağla. Dertdaşlar kervanına kat beni. Cüzzam tutmuş ruhumu katrana boya. Karanlıklar içinde kaybet beni.

BİLİYORUM.

Bilmediğimi, biliyorum. Biliyorum, bilmediğimi.
Duymadığını, duyuramadığımı.
Anlamadığını, anlatamadığımı. Konuşmadığını, konuşamadığımı.
Varlığına mecnunum, kalemime mecburum!

BİLİYORUM.

Sus! Ne konuş, ne anla, ne duy.
Konuşma ki duymayayım.
Duyurma ki anlamayayım.
Anlatma ki
BİLMEYEYİM.

Diyorum ya işte! “BİLMİYORUM”.

Yazar: İsmail BİLİR / Secde_Gulleri

511 kez okunmus

Etiketler:

9 Yorum “Bilmiyorum.”

  1. HaFSaNuR diyor ki:

    Sadece “Zor” demek geciyor icimden..

    Sus/uyorum..:t

  2. Necdet EREM diyor ki:

    Susuyorum,
    Zaten bunca güzelliklerin karşısında ne konuşulabilir ki?,
    Susmaktan başka ne ile ifade edilebilir,
    Bu hakikat incilerinin seyrine dalmışken.

    Evet, Bilmeyen sade sen değilsin.
    Kimse bir şey bilmiyor,
    Bildiğini zan eden gafillerden başka.

    Ağlarım ağlatamam,
    His ederim söyleyemem,
    Dili bağlı kalbimin, bundan çok bizarım.

    Diyor takdir ve tebriklerimi arz ediyorum.
    Kaleminiz, kalbinizin fırtınalarını sayfalara taşımaktan yorulmasın.
    Sevgilerimle.

  3. utku bulus diyor ki:

    Kardeşim İsmail, bilmiyorum diyorsun halbuki bildiğini bilmiyorsun; vuslatı, çaresizliği, yanan ateşi biliyorsun ama bilmiyorum diyorsun.

    Sen, yokluğunda varlığını özlemen gerekirken,
    Varlığında yokluğuna hasret kalmışsın be kardeşim.

    Ve ve ve…

  4. mira diyor ki:

    Bu yazıyı kaçıncı okuyuşum bu bilmiyorum.
    Yazmak için tekrar tekrar okudum ve her tekrar okuyuşumun sonunda yine yazamadım.
    Okudukça satırlar arasında buldum ve her bir satır arasında tekrar tekrar kaybettim.
    Bir çok sözün içinde hapsoldu yüreğim ve yokluğu bir çok kez hissettim…
    Aranan yoktu. Aranan ‘aranan’ olamayacak kadar uzaktı…

    İşte asıl mesele “Var!” ve “Yok!”
    Varlığı buldum derken kaybetmeye, Yokluğa düştüm derken bulmaya
    Ve buldum derken yeniden kaybetmeye mahkumum..
    Varlığa mecnun olup, Yokluk zindanların da esir düşmeye de mecburum…

    Var ve Yok, Yok ve Var…
    Bilmiyorum hangisi var!..
    Yalnızca şu sıralar ne çok ‘Yok’ var…

    Satırların etkisine dalınca unutmuşum, Yüreğinize sağlık…
    Alıp yüreğimi götürdüğü yer acı da olsa güzeldi.. Ki acı sevdalısına güzel gelirdi….

  5. Nur-u_Secde diyor ki:

    Bildigini bilmemek bilmeyi bilmektir…

    Yüreginize saglık efendim..

  6. halil bedir diyor ki:

    bilemediğini anlamak … buluttan yere düşen yağmur tanesi gibi hoş.. bulut ağlar yağmur tanesi yere düşer yeryüzünde kurumuş gül için…ondadır ağlamalar.. biliyoruz ..yürüyoruz..her daim..

    yüreğine sağlık kardeşim..

  7. geceler diyor ki:

    Bilmiyorum demek buysa. Bilmek nasıldır acaba?..

    Çok güzel bir yazı desem. Yazı karşısında bu cümlem çok basit kalacak.

    Bilmemek bazen bilmekten çok daha iyidir. Yüreğine ve kalem tutan ellerine sağlık Kardeşim. Güzellikler daim olsun hayatında her zaman inşaAllah…

  8. sevilay diyor ki:

    Selamün aleyküm içimizdeki dile getiremediğimiz duygularımızı en anlamlı ifadelerle kağıda döken değerli kardeşimizden Allah razı olsun. Güzel paylaşımlarının devamını merakla bekliyoruz…………

  9. mavisu diyor ki:

    Kendimi kaybettim bu essizlik icerisinde, “ben”ler yuzume vuruldu gozlerimin deydigi her satirda…. Icimdeki ates daha da yakti canimi…. Dokulen her gozyasinda ise aska daha cok asik oldum….

    Iste az evvel bana tum bu duygulari yasattin…. Kendimi karmakarisik, darmadagin bir o kadar da guclu hissediyorum….. elimden tutan bir “sen” var su karanlik gece de onu biliyorum…..

    Evet ben “biliyorum”……

    Yuregine saglik, GUZEL INSAN!….

Yorum Yap,Fikrini Paylaş

Yorum yapabilmeniz için giriş yapmış olmalısınız.